หลักการและเหตุผล จากสภาพปัจจุบันในวงการพระเครื่องมีปัญหามากมาย ดังนั้นผู้คน หลายวงการหลายอาชีพ พึ่งจะต้องช่วยกัน อนุรักษ์วัตถุมงคลอันเป็นมรดกของชาติของมีค่าให้จรรโลงไว้ ให้มีจรรยาบรรณ และคุณธรรม ถ้าไม่รีบปฏิบัติอันจะมีผลเสียภายในอนาคตในเรื่องของการเรียนรู้ของเยาวชน ซึ่งดังจะได้ชี้แจงดังต่อไปนี้

1.	เป็นการเผด็จการทางความคิดของคนเพียงกลุ่มเดียว ที่ตั้งสมมุติฐานขึ้นมาในกลุ่ม
2.	ขาดความรู้ทางวิชาการในด้านพุทธศิลป์ และทางประวัติศาสตร์ ทางศิลปะที่ผ่านมาเพียงนิยายเรื่องเล่าต่อๆ กันมา ไม่มีหลักฐานอันนำพิสูจน์ได้ว่าเป็นพระแท้
3.	ขาดหลักสูตรการเรียนรู้พระเครื่องและพระบูชาเบื้องต้น
4.	ขาดการอบรม ทางวิชาการ ไม่ใช่การให้ความรู้ จำเพาะ เฉพาะเรื่อง /เช่นเรื่องพิมพ์พระ /เรื่องเนื้อพระ / การให้ความรู้นั้น จะต้องให้ในวงกว้างและ แฝงด้วยความอนุรักษ์ อย่างแท้จริง ดังที่ผ่านมา การให้ความรู้ วิทยากรหรือคณะกรรมการตัดสินพระเครื่อง/ที่ผ่านเป็นลักษณะการแยกกลุ่ม รับ ค่านิยมที่ผิดๆ ต่อๆกันมา จึงยากแก่การเยียวยา
5.	ขาดเครื่องมือ และห้องแล๊ป การวิจัยเฉพาะอย่าง ชี้ชัดและนำพิสูจน์ความเก่าได้
6.	ขาดความรู้ความ ขาดการค้นคว้าวิจัย วิเคราะห์ ไม่มีเกณฑ์ มาตรฐานในการตัดสินพระเครื่อง ที่อันพึงนำพิสูจน์ได้
7.	ขาดหนังสือแนะนำปทานุกรมพระเก๊ ให้ศึกษา โดยเฉพาะพระเบญจภาคี จะได้แยกแยะหาข้อสรุปได้/ และการหาข้อสรุป เกณฑ์ มาตรฐานการประเมิน พระแท้ออกมาเป็นรูปธรรมอย่างชัดเจน อันจะเป็นการลดการขัดแย้งทางสังคม
8.	เป็นเรื่องของพุทธพาณิชย์ มีการสมมุติวัตถุ สมมุติตัวคน สร้างภาพ ซื้อสื่อ ครบวงจร และผลประโยชน์มากเกินความพอเพียง ขาดจริยธรรมและคุณธรรม นำไปสู่ความล่มสลายในที่สุด

วัตถุประสงค์

1.	ส่งเสริมความรู้ในด้านพระเครื่อง ในรูปกลุ่มสนใจ, ห้องเรียนเคลื่อนที่ โดยประสานงานใน กรมอาชีวศึกษา หรือกลุ่มอื่นๆในเรื่องต่างๆดังนี้     - การจัดอบรม     - การสาธิต/ เสวนาปัญหา     - การชมของจริง
2.	จัดทำหลักสูตรการเรียนรู้เบื้องต้นพระเครื่องและพระบูชาไทย
3.	จัดทำสื่อการเรียนที่เป็นของจริง และหลักฐานอ้างอิงทางประวัติศาสตร์
4.	จัดอนุรักษ์ พิมพ์พระต่างๆ ไว้เพื่อการศึกษาพระแท้ / พระเก๊ โดยจะเริ่มตั้งแต่พระเบญจภาคีเป็นต้นไป
5.	จัดการค้นคว้าวิจัยระหว่างความเชื่อทางวิทยาศาสตร์ และ ความเชื่อทางไสยศาตร์ ในพระเครื่อง
6.	จัดทำทะเบียนประวัติ พระเครื่อง พระบูชา และโบราณวัตถุที่สำคัญของประเทศไทย
7.	จัดทำหนังสือหรือวารสาร ที่ให้ความรู้ทางวิชาการ
8.	ตรวจสอบอายุพระเครื่องพร้อมทั้งทำประวัติ และหลักฐานหนังสืออ้างอิง
9.	ตรวจสอบและออกใบรับรองพระเครื่องและพระบูชา
10.	จัดกิจกรรมทางการสร้างสรรค์ เช่นการลงทะเบียนถ่ายรูป วัตถุโบราณที่สำคัญของจังหวัดต่างๆ แล้วทำหนังสือวารสารเผยแพร่
11.	จัดการประมูลพระเพื่อนำปัจจัยไป บำรุงพระศาสนาซ่อมแซมช่วยเหลือวัดที่ทรุดโทรม เด็กเรียนดีแต่ยากจน - บ้านเด็กกำพร้า
12.	เปิดรับสมัคร สมาชิกทั่วประเทศ
13.	จัดกิจกรรมส่งเสริมวันสำคัญทางศาสนาเช่นวัน วิสาขบูชา- วันมาฆบูชาฯลฯ

วิธีดำเนินการ

1.	ปรึกษา การศึกษานอกโรงเรียน –กรมอาชีวศึกษา จัดทำหลักสูตรการเรียนรู้ระยะสั้น ในรูปกลุ่มสนใจ สำหรับพระเครื่องพระบูชาไทย
2.	จัดหานักวิชาการเฉพาะทาง เช่น นักวิชาการด้านพุทธศิลป์ ,นักโบราณคดี นักประวัติศาสตร์ , นักศิลปะ ,นักบริหาร /นำเป็นที่ปรึกษาในการจัดทำหลักสูตรการเรียนรู้และการผลงานทางวิชาการ ในการค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับเกณฑ์การให้ประเมินผลมาตรฐานพระเครื่องที่เป็นรูปธรรม ที่ทุกคนสามมารถยอมรับและประเมินได้ ด้วยตัวเอง
3.	จัดหาอุปกรณ์ เช่นกล้องจุลทรรศน์ แว่นขยาย พร้อมแท่น เครื่องตรวจพิสูจน์ความเก่าความมีอายุของ โลหะ และดินเผา ( กำลังดำเนินการ )
4.	เสาะหารหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ทางโบราณคดี เช่น หลักศิลาจารึก แผ่นลานโบราณ เศษสิ้นส่วนโบราณวัตถุ แต่ละยุคแต่ละสมัย
5.	จัดรับสมาชิกนักอนุรักษ์ทั่วประเทศ ที่มีแนวคิดและอุดมการณ์ในทางสร้างสรรค์
6.	จัดทำการฝึกอบรม สำหรับผู้ที่สนใจ ในรูปกลุ่มสนใจ , ในรูปห้องเรียน ,ในรูปการจัดอบรม สาธิต โดยใช้หลักสูตรระยะสั้นเป็นเรื่องๆไป
7.	ออกใบรับรองพระแท้ที่มีความเก่า ธรรมชาติ ที่ถูกต้องตามหลักการพิจารณาโดยข้อมูลอ้าอิงหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ผลงานวิจัย ทางวิทยาศาสตร์ / ทางไสยศาสตร์ และทำเป็น แบบฟอร์ม ผ่านเกณฑ์การประเมินของสถาบันฯที่มีความแตกต่าง/ขององค์พระ อันสามารถชี้แจงให้สังคมได้ และนำพิสูจน์ได้
8.	ให้สมาชิกที่ในจังหวัดของตัวเองจัดทำทะเบียนประวัติพระพุทธรูปสำคัญและโบราณวัตถุโดยให้ สถาบันเก็บรวบรวมไว้เพื่อการศึกษาต่อไปภายหน้า
9.	ทำตารางประจำปีสำหรับการจัดกิจกรรม อบรม และการออกใบรับรองพระแท้
10.	ทำตารางจัดกิจกรรมทำบุญ วันสำคัญทางพุทธสาสนา ว่าทำปีละกี่ครั้ง และช่วยเหลือเด็กกำพร้าพิการ อย่างไรบ้าง ?
11.	ติดต่อประสานงาน และลงมือปฏิบัติตามแผนงาน
12.	ประเมิลผลงานปีละหนึ่งครั้ง และเสริมในจุดที่บกพร่อง

กำหนดการ

เริ่มปี 2549 เป็นต้นไป

สถานที่

บริษัทพุทธศิลป์ไทยล้านาจำกัด เลขที่ 5 ซอย 13 ต.ป่าตัน อ.เมือง จ.เชียงใหม่

ผลคาดว่าจะได้รับ

1.	มีสมาชิกที่สนใจเรื่องพระเครื่อง ทั่วประเทศ
2.	ได้ทำการอบรม สัมมนา ปี ละ2 ครั้ง และจัดทำหลักสูตรการเรียนรู้ระยะสั้น สำหรับพระเครื่องพระบูชาไทย
3.	ทำให้คนในประเทศที่มีความสนใจมีความรู้เรื่องพระเครื่องอย่างกว้างขวาง
4.	ได้ผลงานวิจัยพระเครื่องในแนวไสยศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ /ประวัติศาสตร์
5.	ได้แบบฟอร์ม เกณฑ์มาตรฐานการประเมินผลพระเบญจภาคี
6.	เป็นการปลุกจิตสำนึกให้รู้จักการอนุรักษ์มากว่าการทำลาย
7.	ได้หนังสือแนวพระเครื่องทางวิชาการในรูปวารสาร/นิตยสาร ฯลฯ
8.	ทำให้กรรมการตัดสินมีความรู้เรื่องพระเครื่อง มี วิสัยทัศน์ กว้าง และยอมรับ ฟังเหตุผลของสังคมมากขึ้น ลดการขัดแย้งทางสังคมลง

หลักการและเหตุผล จากสภาพปัจจุบัน พระรอด เป็นพระเครื่องที่อยู่ในชุดพระเบญจภาคี จังหวัดลำพูนเป็นเมืองประวัติศาสตร์ ที่น่าสนใจมีขนบธรรมเนียม ศิลปวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น แห่งการตั้งอาณาจักร หริภุญชัย จากสภาพปัจจุบัน จังหวัดลำพูนเป็นจังหวัด เล็กๆ ที่ ไม่ได้ มี เอกลักษณ์ ในการท่องเที่ยว ที่น่าสนใจแต่ประการใด อีกทั้งยัง เป็นแหล่งที่กำเนิดพระรอด ซึ่งเป็นพระเครื่องสำคัญอันดับหนึ่งของพระเบญจภาคี ทั้งมีความเก่า และความงามทางพุทธศิลป์ถือว่าเป็นเลิศอันหาค่ามิได้ ถือ เป็นมรดกโลก ยังขาดการอนุรักษ์และสนับสนุนอย่างแท้จริง
          อีกประการหนึ่งไม่ได้มีการศึกษาประวัติของพระนางจามเทวี ว่าพระองค์ได้สร้างสิ่งสำคัญให้ เมือง ลำพูน อย่างใด ว่าพระองค์ ได้สร้างเมือง ชนะสงคราม / บังเกิดช้างสำคัญในรัชกาลของพระองค์ฯลฯ
          ทางคณะจัดทำ พิพิธภัณฑ์ จึงมีความประสงค์ ที่จะรวบรวมเหตุการณ์สำคัญๆ ทางประวัติศาสตร์ ต่างๆมาแสดงไว้เป็นหมวดหมู่ แล้วจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์ ให้ เยาวชน รุ่นหลัง ได้ ศึกษาเป็นหลักฐานอ้างอิงทางประวัติศาสตร์ รวมทั้งเป็นศูนย์การเรียนรู้ และ แหล่งท่องเที่ยว เชิงอนุรักษ์ อีกทางหนึ่ง

วัตถุประสงค์

1.	ส่งเสริมความรู้ใน เรื่องประวัติศาสตร์ เรื่อง ประวัติพระนางจามเทวีวงค์ การสร้าง อาณาจักรหริภุญชัย
2.	จัดพระเครื่องเป็นหมวดหมู่ในเชิง ศึกษาและ อนุรักษ์
3.	จัดรวบรวบวัตถุโบราณต่างๆ
4.	จัดรวบรวมภูมิปัญญาท้องถิ่น/หมวดเครื่องใช้ และการดำรงชีวิต

วิธีดำเนินการ

1.	ประชุมคณะกรรมการ/ทายาทพระรอด /กลุมช่างที่ครอบครองพระรอด
2.	จัดหาสถาที่ที่ทำเลที่เหมาะสมในจังหวัดกรุงเทพฯ หรือปริมรฑล จำนวนที่ดินเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่
3.	หาทุนการดำเนินการ และงบประมาณ การบริจาค/การเช่าพระรอด
4.	ออกแบบโครงสร้างทางสถาปัตย์ ทางศิลปะ หริภุญชัย
5.	ประสานงานการก่อสร้าง กับนายช่างรุ่ง ( ผู้สร้างหอคำ)
6.	ดำเนินการก่อสร้าง

งบประมาณ

วงเงินค่าที่ดินและค่าดำเนินการก่อสร้าง ประมาณ 200 ล้านบาท

กำหนดการ

เริ่มปี 2551 เป็นต้นไป

สถานที่

จังหวัดกรุงเทพมหานคร หรืปริมณฑลใกล้เคียง

ผลคาดว่าจะได้รับ

1.	ประชาชน ได้สถานที่ท่องเที่ยว ในเชิงอนุรักษ์
2.	เป็นศูนย์ การศึกษาและแหล่งเรียนรู้ ของนักเรียน นักศึกษา และประชาชนทั่วไป
3.	ประชาชน ได้รับความรู้ทางประวัติศาสตร์ ความเป็นมาของอาณาจักรหริภุญชัย
4.	ให้คนในประเทศที่มีความสนใจมีความรู้เรื่องพระเครื่องอย่างกว้างขวาง

หลักการและเหตุผล จากสภาพปัจจุบัน พระรอด เป็นพระเครื่องสำคัญที่อยู่ในชุดพระเบญจภาคี ความมีคุณค่าทางงามทางพุทธศิลป์ อย่างหามูลค่ามิได้ ทางประสบการณ์ จากการผ่านสมรภูมิการรบของทหารกล้า /สงครามเวียดนาม /สงครามอินโดจีน/ ราคา มีความแพงพอๆกับพระสมเด็จวัดระฆัง แต่ได้เปรียบทางอายุและความเก่า
          พระรอดจึงเป็นพระเครื่องที่มีความสำคัญและมีค่า เซียนปลอมพระจึงคิดฮั้วกันขึ้นมาและปลอมแปลงพระรอด อย่างแพร่หลาย และกำหนดตำหนิรู้กันในกลุ่มร่วมมือกันทำลายพระรอดแท้ ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ หรือการแกล้งไม่รู้ เพื่อเห็นประโยชน์ ส่วนตน จนเป็นการทำลาย พระรอดแท้ ที่เป็นมรดกของชาติ และสร้างความสับสนให้สังคม
          ทางสำนักพุทธศาสนาแห่งชาติ อาจารย์ อรรคเดช กฤษณะดิลก ได้ ทำหนังสือส่งไปแล้วในสมัยรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ก็เงียบหายไม่มีการดำเนินการเรื่องของการตัดสินพระแท้ มิได้กลั่นกรองกรรมการตัดสิน ในกรรมการชุดปัจจุบันยังขาดหลักเกณฑ์ มาตรฐานในการตัดสินพระ
          อีกประการหนึ่งไม่ได้มีการศึกษาประวัติของพระนางจามเทวี ว่าพระองค์ได้สร้างสิ่งสำคัญให้ เมือง ลำพูน อย่างใด ว่าพระองค์ ได้สร้างเมือง ชนะสงคราม / เช่นพระรอดวัดจามเทวี /และพระตระกูลลำพูน ทางมูลนิธิพระรอด จึงมีความประสงค์ ที่จะรวบรวมเหตุการณ์สำคัญๆ ทางประวัติศาสตร์ ต่างๆมาแสดงไว้เป็นหมวดหมู่ แล้วจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์ พระเบญจภาคี ในจังหวัดสำคัญให้ เยาวชน รุ่นหลัง ได้ ศึกษาเป็นหลักฐานอ้างอิงทางประวัติศาสตร์ รวมทั้งเป็นศูนย์การเรียนรู้ และ แหล่งท่องเที่ยว เชิงอนุรักษ์ อีกทางหนึ่งด้วย

วัตถุประสงค์

1.	อนุรักษ์รวบรวมพิมพ์พระรอด /วัดมหาวัน และพระรอดวัดจามเทวี/พระตระกูลลำพูน แยกเป็นหมวดหมู่
2.	จัดพระเครื่องเป็นหมวดหมู่ในเชิง ศึกษาและ อนุรักษ์
3.	จัดทำเป็นพิพิธภัณฑ์ พระเบญจภาคี /พระรอด ถาวรในจังหวัดสำคัญ
4.	ให้ความรู้เผยแพร่ความรู้เรื่องพระรอด ในประเทศและต่างประเทศ ในรูป พิพิธภัณฑ์ เคลื่อนที่
5.	จัดซ่อมแซมอนุรักษ์วัตถุโบราณ เช่นวัดเก่าแก่ ที่ทรุดโทรมห่างไกล
6.	จัดตั้งธนาคาร พระเครื่อง รับฝากพระรอด / รับจำนองพระรอด
7.	จัดพิมพ์หนังสือรวบรวมข้อมูลทางพระรอดทั้งประวัติพิมพ์พระ พิมพ์เป็นหนังสือ เผยแพรทั่วโลก /ภาษา อังกฤษ/ภาษาจีน
8.	จัดตั้งกองทุนค้นคว้าวิจัยพระรอด/ พระเบญจภาคี ( เชิงลึก )
9.	จัดตั้งกองทุนให้นักเรียนเรียนดี แต่ยากจน / นักเรียนที่ด้อยโอกาสเช่น โรงเรียนตาบอด
10.	จัดกองทุนช่วยเหลือโรงเรียนเด็กกำพร้า ( บ้านกิ่งแก้ว)
11.	จัดตั้งกองทุน สงเคราะห์ศพไม่มีญาติ
12.	ส่งเสริมกิจกรรมทางศาสนา เช่นวันสำคัญทางศาสนา หรืองานวัฒนธรรมประเพณีต่างๆ

วิธีดำเนินการ

1.	ประชุมคณะกรรมการ
2.	จัดหาสถานที่ตั้งมูลนิธิ ในจังหวัดกรุงเทพมหานคร /และต่างจังหวัด
3.	หาทุนตั้งมูลนิธิ

กำหนดการ

เริ่มโครงการ ปี 2552 เป็นต้นไป

สถานที่

จังหวัดกรุงเทพมหานคร /ต่างจังหวัด

ผลคาดว่าจะได้รับ

1.	ประชาชน ได้รับความเรื่องประวัติความเป็นมาของพระรอด เป็นการศึกษาเชิงลึก
2.	เป็นศูนย์ การศึกษาและแหล่งเรียนรู้ ของนักเรียน นักศึกษา และประชาชนทั่วไป
3.	ประชาชน มีความรู้เรื่องพระรอด อย่างกว้างขวาง
4.	ช่วยเหลือเศรษฐกิจของประชาชนนักสะสมพระแท้
5.	ประชาชน ได้รับความรู้ทางประวัติศาสตร์ ความเป็นมาของอาณาจักรหริภุญชัย
6.	ให้คนในประเทศและต่างประเทศ ที่มีความสนใจมีความรู้เรื่องพระรอด อย่างกว้างขวาง
7.	จัดซ่อมแซมอนุรักษ์ พระพุทธรูปหรือวัดเก่าแก่ไม่ได้รับการดูแล

กรรมการที่ปรึกษากิตติมศักดิ์

1.	อ.อรรคเดช กฤษณะดิลก (อาจารย์ 3 ระดับ 8 นักวิชาการด้านพุทธศิลป์คนแรกของประเทศไทย ว่าด้วยพระเครื่องพระบูชา)นักโบราณคดีอิสระ ศิลปะหริภุญชัย  www.akkadej.com
2.	Mr. James Haswkins (นักวิชาการนักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกา)
3.	พลเรือโท ปรีชา จุฬจัมบก
4.	คุณ สมใจหมาย อิ่มมณี
5.	ร.อ. รังสรรค์ ชื่นชวน
6.	ร.อ. ณรงค์ คุ้มพล
7.	พล.อ.ต ภาสกร จูฑะพุทธิ
8.	ดร. ไพบูลย์ สุทธสุภา
9.	อาจารย์ สืบศักดิ์ มงคลศรี
10.	ดร. จามร รักการดี
11.	ด.ต. สมบัติ โสภณ
12.	คุณ วิทยา แสงสุพรรณ
13.	อาจารย์ เดโช บุณยภักดิ์
14.	อาจารย์นพพร ศรีทับทิม
15.	พ.ต.อ. ยุทธสิทธิ์ บุญกล่ำ
16.	จ.ส.อ. กิติพงษ์ บุญตันจีน
17.	อาจารย์ สุรศักดิ์ สริยะไชย
18.	คุณ ธานินทร์ เหล่าตรังสกุล
19.	คุณ ภูมินทร์ อภิบาลภักดี
20.	คุณ นิรันด์ นิรันด์ไพจิตร ( ศิลปินอาชีพ)
21.	อ.แนบ โสตถิพันธ์ (ศิลปิน อิสระ)
22.	อ.สันต์ สารากรบริรักษ์ (ศิลปินแห่งชาติ)
23.	อ.เอ็ดเวิรด์ พัทยา (ศิลปินอิสระ)
24.	วีระ ชูแดง ( ศิลปินอิสระ)
25.	คุณ ธีรศักดิ์ พูลทวี
26.	อาจารย์ วิฑิต ศรีจอมแปง
27.	ร.ศ. ศรชัย เต็งรัตนล้อม
28.	นาย ไชยวิทย์ บุรสมบูรณ์
29.	นาย เกษมสันต์ แสนโสน้อย
30.	พ.อ.อ. ธานี อนันตทรัพย์
31.	พ.ต.อ. ธวัชชัย สัตยพัฒน์

ที่ปรึกษาด้านกฏหมาย

1.	พ.ต.ท. นเรนทร์ วีรวุฒิ
2.	ร.ต.อ. สามารถ นารถสูงเนิน
3.	คุณ ชุมศักด์ กฤษณะดิลก
4.	คุณ เทอดเกียรติ ยานะศักดิ์
5.	คุณ เอกพล บุญสวน
6.	คุณ พงศกร ศรีบุญมี
7.	คุณ ศักดิ์ชาย เอี่ยมละออ
8.	พ.ต.ท. ชัยนันท์ ศังขานนท์
9.	พ.ต.อ. ธวัชชัย สัตยพัฒน์

ประธาน

อ.อรรคเดช กฤษณะดิลก

รองประธาน

1.	พ.ต.ท. ชัยอนันต์ ศังขานนท์
2.	นาย ราชศักดิ์ ตระสินธิ์
3.	ผ.อ. วิบูล ส่งสุข

เลขานุการ

1.	นายประเสริฐ ภัทรวรานนท์
2.	ด.ต. ฟุ้ง ทวันเวช
3.	นาย สรรเสริญ วงค์สง่า

ผู้ช่วยเลขานุการ

1.	นาย สมรรถนัย กฤษณะดิลก
2.	นาย สุกใส เอื้ออุไรเลิศ

หัวหน้าฝ่ายประสานงานต่างจังหวัด

1.	คุณ สมคิด สุทธิโต (สระบุรี)
2.	จ.ส.อ. ธงรบ ประสานจิตต์ (ภาคอีสาน)
3.	คุณ นิกร นิรามัยธาดา (ภาคเหนือ)
4.	คุณ เกษมสันต์ โสแสนน้อย (อีสานตอนกลาง)
5.	คุณ ธันยพร โสฬส (นครราชสีมา)

วิชาการ

ผ.ศ. ธวัชชานนท์ สิปปภากุล/ ผ.อ. วิบูลย์ ส่งสุข

นายทะเบียน

1.
1.	นายวัฒนะ เอื้อกูลวราวัตร์

เหรัญญิก

1.	คุณ ธีรศักดิ์ พูลทวี
2.	คุณ นิกร นิรามัยธาดา

ผู้ช่วยเหรัญญิก

1.	คุณ ยุทธนา วิกัยวัตร
2.	นาย ประสาร จันทรบุตร

ประชาสัมพันธ์

1.	คุณ ชัย กุลบุตร (บิ๊กซี อุบลฯ)
2.	พ.ต.ต.วรากรณ์ มณีรัตน์
3.	คุณ นราเทพ กำแพงดี
4.	คุณ ศรีทน ประสม
5.	คุณ นริศ ถิระรัตน์
6.	คุณ ธเนศ โพธินิล